3. Kasým 2006                                                                       

            Ne müthiþ þey, suçlu haklýya piþman ol diyor. Zorbalýðýyla ünlenenler demokrasicilik oynuyor. Brüksel’de söz veriyor, Ankara’da tükürdüðünü temizliyor. Kürtlerin diline kilit vuran, yasaklayan, onu yok sayan, kesk, zer u sura silah sýkan, kadýnýna saldýran, köylerini yakan yýkan, ormanýný ateþe veren, özgürlük kaplanlarýný hapishanelerde çürüten, izole edip yavaþ ve dehþetli ölüme süren bu ceberrut sistem deðil mi? Ýmrallý’daki esir ile daðdaki bir avuç yiðit; Kafdaðý ardýndan Kürdün dilini ve Ararat’ta gömülen Kürdistan’ý gömütten çýkarmak için uðraþýrken, tahttaki; onlara eþkýya ve terörist diyor. Kürtlerin dili var mý ki istesinler? Olmayan bir þeyi isteme suçunu iþliyor bunlar, diyorlar. Hapishaneler yurtsever Kürtler için inþa edilmiþ, izolasyon ve iþkence onlar için var. Peki öteki Kürt  nerede? “Ölü tahtý üzerinde,  maðrur,  divane ve huþu içinde ölmeyi bekliyor.”

            Her kafadan bir ses çýkaran, sanal alemin en yiðitleri, reel alemin sessizi öteki Kürt! Ýþte barýþ, iþte düþman, iþte AB ve ABD, iþte sen; bireysel duran, üç beþ kiþi ile örgüt olan, anlý þanlý parti olduðunu söyleyen, doðru benim, PKK kötü diyen, þimdi tam sýrasý birliðin beraberliðin? Kýnalý mum gönderilmesini beklemeden birleþip sesinizi gürleþtirseniz nasýl olur? Aradýðýnýz Kürtçe ne PKK’nin özel dili, ne de öteki Kürdün. Hepimizin, atalarýmýzýn dilidir. Bu fýrsat yaklaþmýþken her Kürt insaný sorumlulukla birliðe katký sunsa barýþ yakalanýr. Barýþ, savaþmaktan zordur. Türkiye, ABD ve AB güç olduðumuzu görmezse, kimse Kürtleri dikkate almaz. PKK’yý iten tüm arayýþlar Kürde zarar verir, bunun gibi öteki Kürtleri gözardý etmek doðru olmaz.

“Taht’ta kaplumbaðalar ve kurbaðalar geziniyor, yeryüzünde herþey cahiller için, aslanlar prangaya vurulmuþ, zindana atýlmýþ, bunlar için hapishaneler yapýlmýþ, kýlýç, yalan ve riya zafer sarhoþluðu içinde bayram yapýyor.”Tahta kurulan apoletleli dehþeti, göz kamaþtýrýyor. Cengiz Han benzeri “hay huy” deyip saldýrýyor, öldürüyor, Kürtçe’yi özele indirgiyor. Okuyun, Dýþiþleri Bakanýna asker gazeteci ne soruyor, ne cevap alýyor?

“Bazý bölünme haritalarý yayýmlanýyor. Bunlarý konuþuyor musunuz?
- Bunlara þiddetle tepki gösteriyor, kaldýrtýyor, geri aldýrtýyoruz. Bu haritalar üzerine hayal kuranlar, ellerindekini de kaybeder.
- Irak Kürtlerine mi söylüyorsunuz?
- Tabii onlara söylüyorum. Kime söyleyeceðim? Gerçi bu laflarý ettikten sonra kendilerine sorunca hemen özür diliyorlar, geri alýyorlar. Ama söylüyorum: Ölçüsüz davranýrlarsa, ellerindekini kaybedeceklerdir. Dimyata pirince giderken, eldeki bulgurdan olurlar.”

Ýþte size politik Ýslamýn temsilcisi Abdullah Gül. Devran, Ýslamý istediði þekilde yorumlayanýn olmuþ, istediði zaman kardeþ, iþine gelmeyince korku, gözdaðý ve yoketme dayatýlmýþ. Apoletlilerle iyi geçinmek, onlarýn her sözünü Kur’an’ýn emri yapmak, perde arkasýnda da býrakmýyorlar deyip yalan söylemek, bu suretle yandaþlarý ciðerci kedilere saray ve köþkler vermek,  aslanlarý ise tavuk kümesine kapatmaktýr. Ülkemiz bu ceberrutlarýn ayaklarý altýnda inliyor. Kalem-defter, bilim ve sanattan eser kalmamýþ. Boksöre devlet ödülü veren Cumhurbaþkaný, yazým sanatýnýn en üst ödülünü alan Orhan Pamuk’u görmüyor. Türkiye, tahttakilerin ve devran sahiplerinin piknik yerine dönmüþ. Bunlarýn bazýlarý þeyh, aða, bazýlarý bakan ve tahtýn asýl sahibleri ise, sýrmalý süslü apoletlilerdir.

Bir yandan laiklikte Müslüman halklara örneðiz diyor bu devlet, öbür yandan on binlerce imamý devlet memuru yaparak, hazineden para veriyorlar. Alevilerin vergisini alýp imamlarýna verdikleri yetmiyormuþ gibi, bir de onlarýn cem evlerine “cümbüþ evi “ diyorlar. Bu da yetmedi, bu devran sürdüren dinciler “cümbüþ evi”nde “glu glu” dansý yapýlýyor derlerse, Aleviler söyleyecek sözünüz yok mu? Bu “cümbüþ evi” dedikleri evlerin en mutenna yerine  Kürt Alevilerin katliamcýsýnýn posterini asanlar, daha aðýr hakarete pirim vermiyor mu? Evet, Aleviler sustukça, verdikleri vergiler küfür olup kendilerine döner. Bugüne dek Alevilerin söyleyecekleri bir sözü olmadý, galiba fazla semah döndüklerinden baþý dönmüþ, yönünü yordamýný þaþýrmýþ olmalýlar. Nerede Pir Sultan Alevileri? “Neden her yer gece karanlýðýna bürünmüþ, ne bir yazý, ne bir söz. Arý  peteðine girmekten yorgun mu düþmüþ .” Yoksa yalan, hile ve zorbalýða direnen Pir Sultan Abdal bir daha mý asýlmýþ? Bilmelisiniz ki, onun geleneðini sürdürmeyen hergün ölmüþ. Ölümü öldürenler ise, Pir Sultan’ýn buyruðuna uyarak saflarý sýklaþtýrýp, insan olduðunu kanýtlar. Nerede o gür sesin, mert sesin? Kürdün ulusal demokratik haklarýný haykýran sesin? Abdullah Gül’ün tehditlerine karþý yükselen sesin? Artýk tavþanla kaçýp, avcýyla vurmak olur mu? Kürtlerin sesi birleþmeli, gürleþmelidir.  

Not: Ýtalikler, Jürgen Roth’un “Aufstand im wilden Kurdistan” kitabýndan- Almanca bilenlere okumalarýný tavsiye ederim.