Haydar IŞIK

Şubat 2011 

Kürtler, Ankara’yı doğru görseler yeter. Bugün iktidardaki AKP’li müminler (!) Allah’ı ne gökte ne yerde, müminlerin kalbinde, diye tanımlar. Ama O’nu yalnız Türkçü, devletçi ve tek Yaratılanı Yaradandan ötürü seviyorum diyen ise; Allah’ın, Kürtleri de yarattığını hiç düşünmez. Bizim Kürt Aleviler ki, Mansur el Hallac gibi ruh temizliğiyle O’na varmayı, ‘’Enelhaq ve Vahdeti Vücud’’ erdemliliğini kurar; ‘’O’nu seven benim. Ve O sevdiğim, benim. Biz bir bedende iki ruhuz, Beni gören O’nu; O’nu gören de beni görür’’ dediği için Bağdad’ta katledilir. (‘’Şerkoy’dan Sultan Selahaddin Eyyubi’ye’’ romanıma bakınız.) Dersim’de bize yapılan ise; Mansur’a yapılan şiddetten yüz bin kez fazladır. Başbakan ‘50.000 kişi katledildi’ der.

Doğumdan ölüme, yatak odasından abdest suyuna kadar herşeyi düzenleyen bu müminlerin Yüce Allah’ı, buyruklarını sadece özenle yarattığı Türk asıllı tebaasını mutlu ve müreffeh kılmak için yollamış olsa gerek. Türkler gönüllü Müslüman olduklarından İslamın ganimetinden fazlasıyla yararlandılar. Buna karşılık Kürtler İslam olmamak için, Arap-İslam ordularına karşı yüz sene savaştıklarından Allah’ın üvey evladı bile olamadılar. 

Bu sözde AKP müminleri; Müslüman, Müslümanın kardeşidir diyor. Kardeşlikte paylaşım olur, hak olur, hukuk olur. Güzel Türkçe’nin yanında sözde kardeş ve Müslüman Kürtlerin anadili Kürtçe’ye de yer olur. Yaradana inanan, doğuştan kazanılan bu hakkı tanır. Gerçek Müslüman böyle düşünür. Oysa Kürtçe, bu münafıklar tarafından hala yasak altında tutuluyor. Yani darda beraber, ama yarda yalnız Türklük var. Allah’a sormuşlar; Sen Fransızı niye yarattın? Zarifliği için. İngilizi; inadı için, Almanı; çalışkanlığı, sonunda sıra Kürtlere gelince; Kürtler mi? Onlardan haberim yok, demiş.

Eh Allah bizden habersiz olunca, onlar da biz Kürtleri ezip duruyorlar. Anadil, öğrenmeyeceksin, çocuklarına istediğin ismi veremeyecek, hiç bir hak hukuk talep etmeyeceksin, diyorlar. Ankara, yalnız Türkiye Kürtleri için değil, güney, doğu, batı, diaspora vesselam dünyadaki tüm Kürtler için ahkam kesiyor. Şöyle yaparsan seni asarım, böyle yaparsan keserim, kendini inkar etmezsen canını alırım. Ankara soluk almandan, kafanın içinde dolaşan fikirlere kadar emrime girmezsen vururum, diyor. Özgür Kürde bir tek yol bırakıyor; gel zindanda çürü. İşte binlerce tutuklu, üstelik seçilmiş belediye başkanları. Şimdi sorayım size, doğumundan ölümüne kadar Kürtlere hükmeden kim? ‘’Kürde fırsat verme ya Rab, dehre sultan olmasın/ Ayağını çarık sıksın, asla islah olmasın/ Vur sopayı al ekmeği, karnı bile doymasın/ Ol çeşmeden gavur içsin, Kürde nasip olmasın.’’ Diyen Sultan Selim Han’dan beri Türkiye, bir hırsız gibi Kürtlerin hem gününü, hem de gecesini çalmakla meşgulken, Kürtler için yaptırdığı zindanlar, asimilasyon fabrikaları olan devletin ve Fetullah’ın Türk-İslam sentezli okulları; doğarken Kürt; ölürken; ‘’mutlu Türk’’ yaptıkları Kürdün, işkence içindeki yaşamı sürüp gider. Türk devletinde hak hukuk yok, bir terör devletidir. Bu devlet teröründe sınır tanımıyor. Sanal alemde bile Kürde fırsat vermiyor, günde birkaç kez haberlerini okuduğum ‘’Fırat Haber Ajansı’’na da saldırdı. 15 Şubat komplosunu protesto eden halkımıza AKP’li polisler Hitler’in SS’leri gibi acı çektiriyor. Ama kendisi olmayana başkası isim koyar. Akıl, fikir, izan bizim bazı Kürtleri terketmiş olmalı. Ruhu çürümüş, alınıp satılan bazı Kürtler, AKP’li devlete ‘’iyi’’ diyor. Kürt dilinin anayasal yasak altında tutulduğu ve Başbakan her gün ağzını açınca, ‘’tek millet, tek dil’’ derken, bir açılım veya özgürlük havası varmış gibi laf eden, ar ve hayadan yoksun olsa gerek. TRT6’ya çıkan, ancak bindiği arabanın türküsünü söyler. AKP; halkımızı açlık, sefalet, yokluk içine çekmişken, her türlü insani temel hakkın bastırıldığı münafıklık sürerken, açılım vardı da biz mi göremedik? Duruma her açıdan bakınca, TRT6’ya çıkan Kürtlerin kendisini pazarladıkları görülüyor. Alınıp satılan birinde ne sanat, ne ruh ve ne de başını dik tutma olur. AKP’liler önünde başını eğen, bir daha ne yapsa onu kaldıramaz.

Zerdüşt şöyle der: Benim yarattığım Tanrı, insan yapısı olduğundan hem bir şaheser, hem de deliliktir. Ara benim gerçekliğimi, diyerek atalarımıza seslenir. Gerçekliği arayanlar şüphesiz çok oldu, ama ardından giden az oldu. ‘’Biz eşkıyadan yana olmayız’’ deyip Ankara’ya biat ettiler. Kürtlerden biri çıktı, gür sesle halkına seslendi. ‘’Size düşünmenizi öneriyorum. Tanıyın düşmanınızı, savunun kendinizi, düşünceniz galip gelmezse, o zaman da namuslu olduğunuza sevinin.’’ Ama Kürtler birleşip gürleşmek yerine, bazıları ya korku, ya da çıkar bıçağına boyun uzattılar. AKP, halkı aç bıraktı. Aç olan sadece doymayı düşünür. AKP, Kürde düşünmeyi unutturmak istedi. Düşünceyi unutan despotik ve dogmacı olur. Zerdüşt; iyi nedir diye sorarsan, derim ki ruhu büyüyen iyidir. Çünkü ruhu büyüyenin cesareti büyür, der. Eğitim almayan, bilim, bilinç ve inanç kazanmayanın ruhu ise ceviz kabuğuna hapsolur. Cesareti olmayan biri, gerçeklikten uzak yaşayan zavallı bir köledir. Mısır ve Tunus gençliği facebook, twitter ile halkına öncülük etti. Kürt gençleri, ruhunu zenginleştirmek zorundalar. Bu onların varlık nedenidir. Bilinsin ki, içi boş ceviz de bir gün kırılır.