'Dersim için yaptığımız öncü çalışmalar unutulmamalıdır'

Her yeni yıl yeniliklere gebedir.

Haydar IŞIK

Daha doğmayan günün ne getireceğini pek bilinmese bile insanlık tarihine bakınca, ilerlemenin sürekliliği görülen realitedir. Belki kişi olarak kısa bir zaman dilimindeki hayatımıza bu değişim yansımayabilir. Ama direniş sürdükçe ilerleme kaçınılmazdır.

Haydar Işık                                                                                       Kasım 2011

         Atatürk'le aynı arabada Kürt giysileri içindeki Diyap Ağa fotoğrafını anımsayanız. O zaman Atatürk'ün Diyap Ağa ve Hasan Hayri Bey gibi Dersimli nüfuz sahibi şahsiyetlere ihtiyacı vardı. Köprüyü geçene kadar, ayıya dayı dediler. Ama işleri bitince köklerini getirdiler. Dr. Şivan bu gerçekliği 60'lı yıllarda söylemişti. Bu devlet ile barış mümkün değildir. Nitekim Dr. Şivan'ın aile fertleri 54 can kadın, kız, çocuk, hamile kurşuna dizildiler. Dersimli Diyap Ağa ve diğer dört Dersimli atanan mebuslar, Türk devletinin kuruluşuna yardım ettiler. Ancak devlet; ordu, polis, yargı, bürokrasi, basın ayakları üzerine oturunca, Kemal Atatürk gerçek soykırımcı yüzünü gösterdi.

Haydar Işık                                                                                                   Kasım 2011                           

              Yeni ÖZGÜR POLİTİKA „NOT“una MÜTEVAZİ  CEVABIMIZ

            Kürdistan halkının ortalamasına göre epey uzun olan bu yaşıma gelene kadar çok, pek çok olaya tanık oldum. Çok fena, çok iyi insan gördüm. İnsan oğlu insan olanları bağrıma bastım. Onlarla övündüm. Örneğin Ahmet Kahraman gibi soylu bir kalem adamının halkımın içinden çıkması gururunu taşıdım. Yılmaz Güney gibi bir sanatçıyı ruhuma kazıdım. Açık fikirli, yalan ve riyadan uzak mazlum halkımızın acısını ruhunda hisseden biri övünç kaynağımızdır, diye düşündüm. Gencecik hayatını kutsal bir dava uğruna, halkının özgürlüğü uğruna samimi bir tarzda en ufak çelişkiye meydan vermeden koyanı görünce, onlar ruhumun bahçesinde en nadide çiçek olarak açıyor. Son günlerde 35 Kürt gencinin kazan bombaları ve kimyasal ile imha edilmeleri,  TC'nin katliam sürekliliğine, Dersim'de mağaraya sığınanlar nasıl zehirlenmişse, bugün en hoyrat biçimde dünyanın gözü önünde aynı barbarlığı tekrarlaması, Türk devletinin geleneksel katliamcılığının hiç değişmediğini gösteriyor. Bugün daha hallolmamış bir dava var önümüzde, Kürdistan davasıdır. Bu davaya inanmak, onun için özveri göstermek en kutsalından görevdir. En büyük ibadettir. Hak, hukuk ve insanlıktır. Bu yola baş koyan çıkar düşünmez, sadece kendisinden katar. Mağdur ve mazlum halkımıza yardımı en soylu davranış görür.

Haydar Işık                                                                                            Kasım 2011

            Önce telefonla, maille görüşlerini benimle paylaşan okur ve dostlarıma teşekkürlerimi sunmak istiyorum. Yeni Özgür Politika'nın bana karşı geliştirdiği tavır haklı olarak sorgulanıyor, sorgulanmalıdır. Ulvi emeller için gayret sarfettiğini söyleyenler, sömürgeci sistem tavrından geri düşerlerse, mütevazi eleştirimiz normal kabul görmelidir.

 www.haydar-isik.com ve Facebook ta okuyabilirsiniz.

Haydar IŞIK

Şubat 2011 

Kürtler, Ankara’yı doğru görseler yeter. Bugün iktidardaki AKP’li müminler (!) Allah’ı ne gökte ne yerde, müminlerin kalbinde, diye tanımlar. Ama O’nu yalnız Türkçü, devletçi ve tek Yaratılanı Yaradandan ötürü seviyorum diyen ise; Allah’ın, Kürtleri de yarattığını hiç düşünmez. Bizim Kürt Aleviler ki, Mansur el Hallac gibi ruh temizliğiyle O’na varmayı, ‘’Enelhaq ve Vahdeti Vücud’’ erdemliliğini kurar; ‘’O’nu seven benim. Ve O sevdiğim, benim. Biz bir bedende iki ruhuz, Beni gören O’nu; O’nu gören de beni görür’’ dediği için Bağdad’ta katledilir. (‘’Şerkoy’dan Sultan Selahaddin Eyyubi’ye’’ romanıma bakınız.) Dersim’de bize yapılan ise; Mansur’a yapılan şiddetten yüz bin kez fazladır. Başbakan ‘50.000 kişi katledildi’ der.

1948 yılında Birleşmiş Milletler tarafından kabul edilen „Soykırımı Önleme ve Cezalandırma Konvansiyonuna“ göre soykırım: „Kasıtlı olarak; ulusal, etnik, ırki ve dinsel bir grubu tamamen  veya kısmi olarak tahrip etmek“ olarak tanımlanıyor.