Haydar Isik

"Erinnerung an ein Verdrängtes Massaker"

Köln, 04.Mai 2008

Meine Damen und Herren seien Sie herzlich Willkommen bei unserer Gedenkveranstaltung.
Im Namen unseres Vreins- Dersim-Gesellschaft für Wiederaufbau grüße ich Sie herzlich.

Wir gedenken des 70. Jahrestages der Vernichtungsaktion des türkischen Militärs gegen die kurdische Bevölkerung in DERSIM.

www.haydar-isik.com

25.04.2008

ERMENİ SOYKIRIMI

"Eğer biz birbirimizden koparılsak bile, biz yine de bir aileyiz. Birimiz ölürse, şüphesiz hepimizin içinden birşeyler ölür. Şayet içimizden yalnız biri sağ kalırsa, diğerlerinden birer parça onda yaşamaya devam edecektir. Felaketten mutluluk doğmaz. Türkün yaptığı bir çılgınlıktır. (...) Mutluluk vardır, ardından felaket gelir; bazen de felaket olur, ardından mutluluk gelir. Bekleyip görelim, Allah'ın hangi kapısı bize açılacaktır. (...)" "Buradan önümüze düşürülen yolun sizi tekrar geri getirmesini umarım. (...) Ne olursa olsun dönmelisiniz." *

Haydar Isik

Juli 2008

Die Rede am Marienplatz über das Verbot von ROJ-TV

In der Türkei leben 20 Millionen Kurden.

Die Muttersprache dieses Volkes ist verboten.

Kinder können in den Schulen ihre Muttersprache Kurdisch nicht erlernen.

Die Kultur der Kurden ist verboten.

Die kurdische Identität wird nicht geduldet

Rede am 28.Juni2008 am Stachus für Mahmut Yilmaz

Von Haydar Isik

Auslieferung eines Kurden

Libe Freunde,

Ist die Türkei demokratisch?

Wenn ein links denkender Mensch, mit Namen Önder Dolutas, im Mai dieses Jahres von Deutschland an die Türkei ausgeliefert wurde, dort inhaftiert und reichlich gefoltert wurde.

Ist die Türkei demokratisch?

Wenn die Bücher von Karl May, die in 40 Sprachen übersetzt wurden und von 200 Millionen gelesen wurden, in der Türkei beschlagnahmt werden, weil ein Band "Durchs wilde Kurdistan" heisst.

www.hayadar-isik.com

02.05.2008

DERSİM SOYKIRIMI

"Yerde yatan onlarca ölünün içinden iniltiler duyunca irkildim. Oldum olası ölüden, ölümden korkardım. Eve giden yol mezarlığın yanından geçtiği için karanlığa kalmadan eve giderdim. Sanki biri mezarından doğrulup sırtımdan yakalayacak sanırdım. Hortlaklar, mezarlıklar üzerine çok şey dinlemiştim. Dersim'de asker olduktan sonra yüzlerce ölü gördüm. Kendim de Alevi olduğum için, bu zalimlerin nasıl canla başla Alevi katlettiklerini nefretle izledim. O zaman teğmendim. (anlattığında emekli Albaydı.) Kutu Deresi'nde taaruza kalkmıştık. Birliğim öndeydi. Bir ara çocuk bağırtısı duymuştum. Siperden sesin geldiği yöne bakınca, askerimin üç dört yaşında bir çocuğu süngülemek üzere olduğunu gördüm. Yapma, diye bağırdım. Yanına gittiğimde, yüzü toz kir içinde hıçkıran Kürt çocuğun gözyaşları adeta dere yatağı gibi aşağı yol yapmıştı.